Sta jij op een kantelpunt in je werk tijdens de tweede helft van je leven?

Zou het kunnen dat jij verlangt naar een toekomst die je vandaag nog niet exact onder woorden kan brengen maar die je wel heel graag wil ONDERZOEKEN, zodat je er wél op positieve manier taal aan kan geven?

Voelt dat alleen nog té beangstigend, te groot, weet je niet waar starten?

Of is jou misschien verteld dat JIJ zelf 'het probleem' bent? Te oud, overgekwalificeerd, te duur, te ... ?

I hear you. Maar laat je daardoor niet van de wijs brengen:

• Ga op onderzoek naar jezelf, leer je eigen handleiding kennen, maar kijk OOK naar jouw plek in grotere gehelen en de dynamieken daar, want jij leeft niet in een vacuüm
• Inzicht verwerven is één ding - een heel belangrijk ding - maar zet ook je eerste stappen in een voor jou vandaag nog onbekende richting, of op onbekend terrein: dan ERVAAR je namelijk of dat beter aansluit bij het leven dat jij in de toekomst wil leiden, als de persoon die je in de toekomst wil zijn
• Waarom zou je trouwens kiezen tussen lifecoaching, loopbaancoaching, stress-en burnoutcoaching, als je ze allemaal in één traject kan combineren?

Mij heeft het heel wat tijd en dus leven gekost voor ik kon zien en erkennen dat de wereld waarin wij leven niet neutraal is, maar wel gebouwd volgens een bepaalde logica. Een patriarchale logica waarin exclusie en obsessie met groei zo verweven raakten dat ze wel deel van het menselijk DNA lijken, terwijl ze dat manifest NIET zijn.

Het besef van de gevolgen daarvan veranderde mijn perspectief op de uitdagingen van deze tijd én hoe wij ons daar als mensen tegenover verhouden behoorlijk...

Er wordt immers nogal wat uitgesloten door die dominante logica:

• Ecologische duurzaamheid en lange termijnperspectieven: worden uitgesteld, doorgeschoven naar toekomstige generaties, of straal genegeerd. Economische groei en winstmaximalisatie is het enige wat 'telt' in een welvaartmaatschappij; welzijn is van ondergeschikt belang
• Emotie, intuïtie en belichaamde kennis moeten het afleggen tegenover rationaliteit die als 'objectief' wordt gepresenteerd: logisch, los van gevoel en koud
• Zachte kwaliteiten zoals empathie en zorgzaamheid worden beschouwd als zwakte, of enkel erkend in de privésfeer; assertiviteit en competitiviteit worden gezien als sterk en professioneel
• Gemeenschap, afhankelijkheid en samenwerking worden als minder efficiënt, minder waardevol beschouwd, tegenover individuele belangen, autonomie en competitie
• Horizontale structuren en collectief, dienend leiderschap worden als traag en besluiteloos bestempeld, in vergelijking met top-down hiërarchisch en dominant leiderschap
• Kwalitatieve ervaring en zingeving zijn lastig te meten. Daardoor worden ze vaker genegeerd, omdat alles in KPI's of data gegoten moet worden in het heersende 'meten is weten'-narratief waarin alles evidence-based moet zijn
• Onbetaalde, relationele zorgarbeid die we thuis doen - huismoeder- of vaderschap, kinderen opvoeden, (mantel)zorg - en vrijwilligerswerk zijn onmisbaar, maar worden noch betaald noch maatschappelijk erkend als 'waardevol werk'
• Geen onderscheid maken tussen 'werk, leven en zorg', tussen 'lichaam en geest', tussen 'mens en natuur' wordt dan weer als naïef of profitariaat beschouwd. 'Betaald werk verrichten in dienstverband OF ondernemerschap' worden als enige échte manieren van 'bijdragen aan de samenleving' naar voor geschoven

Die logica en dat paradigma bepalen hoe wij 'een goed leven' definiëren. Hoe wij onze omgeving inrichten, hoe we samenleven en -werken, hoe we de economie definiëren en in welke mate we elkaars - en onze eigen - bijdrage waarderen, of net niet. 

DAT komt met consequenties. Met het ontluikend besef dat dat 'oude' paradigma voor iemand om één of andere reden niet langer klopt, steken namelijk ook een boel twijfels de kop op:

• Mag wat ik voel er wel zijn? Zo slecht heb ik het toch niet?

• Is er wel een alternatief? Kan ik mij nog wel verbeteren?

• Zit ik niet gewoon in een midlifecrisis en waait dit vanzelf wel over?

• Wat zullen anderen van mij denken als ik tegen heilige huisjes ga stampen?

• Maar ook: zouden er nog meer mensen hier tegenaan lopen?

Voor wie dat herkent, is het fijn sparren met een ervaren kantelaar | levensloopbaancoach.

Want na het begeleiden van meer dan 600 mensen die existentiële vragen hadden over leven en werken in een wereld die verandert met een rotvaart, kan ik die laatste vraag alvast volmondig beantwoorden:

"Ja, er zijn heus andere mensen die zich vragen stellen bij wat ze om hen heen zien gebeuren. En net NIET zien gebeuren.

Het worden er trouwens elke dag meer.

Net zoals steeds meer mensen begrijpen dat je op wat een ander zegt of doet weinig impact hebt, maar op wat je zelf doet - of laat - des te meer.

Dat is waarover 'BE THE CHANGE YOU WANT TO SEE' gaat. En dat is exact wat ik doe.

Ilse Schorrewegen

PS: ik hoop dat je blij wordt van mijn inspiratiebronnen: