Sta jij op een kantelpunt in je werk of leven tijdens de tweede helft van je leven?

 Hallo,

Fijn dat je hier bent.

Ik begeleid mensen die door een pittige professionele of persoonlijke verlieservaring van hun sokken geblazen werden en beslissen om NIET bij de pakken te blijven zitten, om de regie over hun leven opnieuw in eigen handen te nemen.

Ergens weten we allemaal wel dat een kantelpunt in een mensenleven een geweldige opportuniteit kan zijn om te groeien als mens. Alleen is het best een uitdaging om dat in je eentje te doen...

Daarom is kiezen voor begeleiding door een ervaren kantelaar superzinvol voor wie graag goed doordachte én doorvoelde keuzes wil maken in werk en leven, in een steeds sneller veranderende wereld.

Zeker als je daarbij bewust verder wil kijken dan wat de arbeidsmarkt, jouw klanten, je familie, de economie of de maatschappij op jou projecteert als 'ideaal toekomstbeeld'.

Mijn specialisatie is LEVENSLOOPBAANCOACHING: het beste van loopbaanbegeleiding, levensloopcoaching en stress-en burnoutpreventie, samengebracht. Ik hou namelijk niet van hokjesdenken.

Met mijn diensten richt ik me op bevlogen, betrokken professionals die ook als burger bezorgd zijn over de toekomst en daarom graag de verandering willen zijn die ze willen zien in de wereld, zonder daar echter zelf onder op te branden

Hun werk, hun professionele bijdrage is vaak het vertrekpunt, maar nooit het eindpunt: zodra een proces van bewustwording van start gaat, is er immers geen stoppen aan.

Zij vinden in mij een onafhankelijk klankbord met 12 jaar ervaring als loopbaanbegeleider van ervaren kenniswerkers, voorafgegaan door meer dan 20 jaar ervaring in de bedrijfswereld in verschillende functies, rollen en sectoren.

Bovenal ben ik een mens van vlees en bloed met een missie en een visie op hoe we alsnog samen het beste kunnen maken van het bijzondere tijdperk waarin wij leven, ieder met zijn talent, persoonlijkheid en levenservaring, ieder op zijn schaal en manier... 

PS: waarom ik doe wat ik doe, op de manier waarop ik het doe...

Mij heeft het heel wat tijd en dus leven gekost voor ik kon zien en erkennen dat de wereld waarin wij leven niet neutraal is, maar wel gebouwd volgens een bepaalde logica. Een patriarchale logica waarin exclusie en obsessie met groei zo verweven raakten dat ze wel deel van het menselijk DNA lijken, terwijl ze dat manifest NIET zijn.

Het besef van de gevolgen daarvan veranderde mijn perspectief op de uitdagingen van deze tijd én hoe wij ons daar als mensen tegenover verhouden behoorlijk...

Er wordt immers nogal wat uitgesloten door die dominante logica:

• Ecologische duurzaamheid en lange termijnperspectieven: worden uitgesteld, doorgeschoven naar toekomstige generaties, of straal genegeerd. Economische groei en winstmaximalisatie is het enige wat 'telt' in een welvaartmaatschappij; welzijn is van ondergeschikt belang
• Emotie, intuïtie en belichaamde kennis moeten het afleggen tegenover rationaliteit die als 'objectief' wordt gepresenteerd: logisch, los van gevoel en koud
• Zachte kwaliteiten zoals empathie en zorgzaamheid worden beschouwd als zwakte, of enkel erkend in de privésfeer; assertiviteit en competitiviteit worden gezien als sterk en professioneel
• Gemeenschap, afhankelijkheid en samenwerking worden als minder efficiënt, minder waardevol beschouwd, tegenover individuele belangen, autonomie en competitie
• Horizontale structuren en collectief, dienend leiderschap worden als traag en besluiteloos bestempeld, in vergelijking met top-down hiërarchisch en dominant leiderschap
• Kwalitatieve ervaring en zingeving zijn lastig te meten. Daardoor worden ze vaker genegeerd, omdat alles in KPI's of data gegoten moet worden in het heersende 'meten is weten'-narratief waarin alles evidence-based moet zijn
• Onbetaalde, relationele zorgarbeid die we thuis doen - huismoeder- of vaderschap, kinderen opvoeden, (mantel)zorg - en vrijwilligerswerk zijn onmisbaar, maar worden noch betaald noch maatschappelijk erkend als 'waardevol werk'
• Geen onderscheid maken tussen 'werk, leven en zorg', tussen 'lichaam en geest', tussen 'mens en natuur' wordt dan weer als naïef of profitariaat beschouwd. 'Betaald werk verrichten in dienstverband OF ondernemerschap' worden als enige échte manieren van 'bijdragen aan de samenleving' naar voor geschoven

Die logica en dat paradigma bepalen hoe wij 'een goed leven' definiëren. Hoe wij onze omgeving inrichten, hoe we samenleven en -werken, hoe we de economie definiëren en in welke mate we elkaars - en onze eigen - bijdrage waarderen, of net niet. 

DAT komt met consequenties. Met het ontluikend besef dat dat 'oude' paradigma voor iemand om één of andere reden niet langer klopt, steken namelijk ook een boel twijfels de kop op:

• Mag wat ik voel er wel zijn? Zo slecht heb ik het toch niet?

• Is er wel een alternatief? Kan ik mij nog wel verbeteren?

• Zit ik niet gewoon in een midlifecrisis en waait dit vanzelf wel over?

• Wat zullen anderen van mij denken als ik tegen heilige huisjes ga stampen?

• Maar ook: zouden er nog meer mensen hier tegenaan lopen?

Voor wie dat herkent, is het fijn sparren met een ervaren kantelaar/levensloopbaancoach.

Want na het begeleiden van meer dan 600 mensen die existentiële vragen hadden over leven en werken in een wereld die verandert met een rotvaart, kan ik die laatste vraag alvast volmondig beantwoorden:

"Ja, er zijn heus andere mensen die zich vragen stellen bij wat ze om hen heen zien gebeuren. En net NIET zien gebeuren.

Het worden er trouwens elke dag meer.

Net zoals steeds meer mensen begrijpen dat je op wat een ander zegt of doet weinig impact hebt, maar op wat je zelf doet - of laat - des te meer.

Dat is waarover 'BE THE CHANGE YOU WANT TO SEE' gaat.

En dat is exact wat ik doe."

Hopelijk word jij even blij als ik van inspiratiebronnen als deze: